کاغذ احساسم را روی بوم آسمان 

رنگ کردم 

ولحظه های با تو بودن را 

کنار شب بوها 

قاب گرفتم 

اگر بخواهی همین امشب 

با چند قاصدک برایت پست می کنم

بذار خیا ل کنم هنوز ترانه هام و میشنوی....

هنوز هوام و داری هنوز صدام و میشنوی....

بذار خیا ل کنم هنوز یه لحظه از نیازتم.....

اگه تمومه قصه مون هنوز ترانه سازتم.....

بذار خیا ل کنم هنوز پر از تب و تاب منی.....

روزا به فکر دیدنم شبها پر از خواب منی.....

بذار خیا ل کنم تو دلتنگی ها ت.....

غروب که میشه یاد من میافتی......

توئی که قصه ی طلوع عشق و گفتی و.......

دوست دارم و نگفتی....

بذار خیا ل کنم  منم اون که دلت تنگه براش

اونیکه وقتی تنهایی پرمیشی از خاطره هاش

اون که هنوزدوستش داری

اون که هنوز هم نفسه.....

بذار خیا ل کنم منم اونی که بودنش برات بسه

دوباره فال حافظ و...

دوباره توی فالمی....

بذار خیا ل کنم... بذار...

اگرچه بی خیالمی.......

ای مهربانم ، وقتی خورشید به پیشواز شب می رود و کوچه از صدای

پای آخرین عابر تهی می شود ، با کوله باری از غم و درد می روم و تو را

 با تمام خاطرات دیرین در میان کوچه های شهر تنها می گذارم گریه نکن ...

 ای باعث شکوفای باران .

من باید بروم ، تا با غم غریبی خویش ، غم غربت را از جداره های دل

 عاشقان بزارم اما بدان بعض خاطرم هر لحظه برای تو می تپد..

نبودی نبودم  تو هستی که هستم

به تو تکیه میدم تورو میپرستم

به تو تکیه میدم که عاشق ترینی

که دلواپس لحظه های زمینی

من از تو نگفتم شنیده گرفتی

بیادت نبودم ندیده گرفتی

میخوام مثل آیینه روبروت بشینم

تو رو با تمام وجودم ببینم

بذار روح من با نگات زیرو رو شه

بذار پیرهن اسمونو بپوشه

همه دلخوشی هام گذشت وتو موندی

تو بیراهه هامو به مقصد رسوندی

امیدم به جز تو شده نا امیدی

همیشه تو آخر به دادم رسیدی

نبودی نبودم تو هستی که هستم

به تو تکیه میدم تو رو میپرستم

او گفت در یک جمله داستانی بنویس! نوشتم:

آمد، ماند، رفت. او پرسید: (( چه کسی؟ )) 

گُفتم(( هر کسی ! )).

چشمهایش را بست.

 گل من گوش كن عزيزم گلدونت برات مي خونه

گل من گوش كن عزيزم گلدونت برات مي خونه

تو كدوم باغ قشنگي  ريشه هات زده جوونه

مي دونم وسعت گلدون واسه تو كوچيك و تنگ بود

با تموم سادگي هاش واسه من اما قشنگ بود

گل من رفتي و گلدون مي خونه برات ،عروسك

تو به آرزوت رسيدي باغ خوشبختي  مبارك

اما گاهي من مي ترسم كه تو اونجا خوش نباشي

نكنه غصه بياد و گل من پژمرده باشي

گل من خبر نداري !دل گلدونت مي گيره

اگه تو پژمرده باشي گلدونت برات بميره

گل من نگو كه اونجا دل تو برام مي گيره

گل من نگو شكستي گلدونت برات بميره

نكنه لگد شه ساقه ات زير پاي هر غريبه

ساده دل نباش گل من  كه دنيا پر از فريبه

نكنه يه وقت شكستي آخ داره اشكام مي ريزه

نمي دوني خاطر تو واسه من چقدر عزيزه

گل من خبر نداري دل گلدونت مي گيره

اگه تو پژمرده باشي گلدونت برات بميره

حاجت به بیان نیست که از روی تو پیداست

من تشنه ی یک لحضه تماشای تو هستم 

    افسوس  که یک لحضه تماشای تو رویاست

 دل کردم

آرزويي هر چند بچه گانه

هر چند از روي دل

هر چند مي دانم ممکن است به آرزويم نرسم

ولي حتي اگر به آرزويم نرسم

من تا آرزوها و هر جا که درها را باز کني با تو

 هستم و خواهم بود

 
هرگز تو را فراموش نخواهم کرد

حتي اگر فاصله ها باعث دوري ديده ها گردد

هميشه در دلم خواهي ماند

جايي که جاي هيچ کسي نيست بجز تو

و هيچ کسي نمي تواند جاي تو را در دلم بگيرد...

نگاه معصومت در ياد من هميشه جاويد است ...

یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم
پر گشودیم و درآن خلوت دلخواسته گشتیم
ساعتی بر لب آن جوی نشستیم
تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت
من همه محو تماشای نگاهت
آسمان صاف و شب آرام
بخت خندان و زمان رام
خوشه ماه فرو ریخته در آب 
شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

پشت پا به رسم دنيا زد و رفت

پاشنه ي کفش فرارو ور کشيد

آستينِ همّتو بالا زد و رفت

حيووني ، تازگي آدم شده بود

به سرش هواي حوّا زد و رفت

دفتر گذشته ها رو پاره کرد

نامه ي فرداها رو تا زد و رفت

هواي تازه دلش مي خواست ولي

آخرش توي غبارا زد و رفت

 زنده ها خیلی براش کهنه بودن

خودشو تو مرده ها جا زد و رفت

دنبال کليد خوشبختي مي گشت

قفلي هم به روي قفلا زد و رفت

ازم دور و دورتر مي شد ... دلم مي خواست

فريادبزنم نــــــــــــــــرو ... دلش مي خواست فرياد

بزنم :‌بمـــــــــــــــون ... ولي بغض راه گلومو بسته

بود و مجال نمي داد ، با چشمام فرياد

کشيدم :‌بمـــــــــــــون ... اما افسوس که هيچ وقت به

پشت سرش نگاه نکرد تا فرياد چشمامو بشنوه 

ديگه قلبـــــــت رو نميدی باشه قلبـــــــــــــت رو نخواســـــــــــتم

گفتــــــی که دستات رو نميدی باشه دستــــــــــــات رو نخواستم

گفتی که چشمات مال من نيست باشـــــه چشمهات رو نخواستم  

برو با غرورت زندگی کن منـــــــــــــــــــم عشق تو رو نخواستم